”แล็บเมด” เนื้อไก่ทำมาจากอะไรหว่า?
สงสัยกันบ้างไหมว่าเนื้อไก่ที่ได้รับการรับรองจาก อย.สิงค์โปร์ มีที่ไปที่มายังไง…

อันดับแรก เค้าจะมีการตัดชิ้นเนื้อ (เนื้อเยื่อ) จากเนื้อสัตว์จริง ในเคสนี้ก็คือ ไก่ ออกมาก่อน แล้วนำมาแยกเอาเซลล์กล้ามเนื้อออกจากไขมัน นำมาเลี้ยงเซลล์เนื้อเยื่อให้เพิ่มจำนวนขึ้นมากถึง 3 พันล้านเซลล์ ด้วยคาร์โบไฮเดรต และกรดอะมิโน ในถังหมัก (Bioreactor)
จนเซลล์เหล่านี้เรียงตัวกันเป็นสายสั้น ๆ คล้ายเนื้อสับ (myotube)
หลังจากนี้จะสามารถนำไปผสมกับส่วนประกอบอาหารอื่น ๆ รวมทั้งเครื่องปรุงรส และขึ้นรูปเป็นแผ่น ๆ (นิยมเรียกกันว่า meat patty) ในเบอเกอร์ หรือถ้าเป็นเซลล์จากไก่ก็สามารถทำเป็นส่วนประกอบของนักเก็ต หรือไข่เหลว (ไม่รวมส่วนเปลือกนะจ๊ะ)

นับเป็นทางเลือกใหม่ในการบริโภค “เนื้อสัตว์” เพราะการทำปศุสัตว์ในยุคปัจจุบันต้องใช้ทรัพยากรธรรมชาติค่อนข้างมาก ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่เลี้ยงสัตว์ แหล่งน้ำ และสิ่งปฏิกูลที่ต้องบำบัด (ลองนึกถึงกลิ่นเล้าหมูแถว นครปฐมกันดู) นี่ยังไม่รวมถึงเรื่องการใช้ยาปฏิชีวนะ และสารเคมี นวัตกรรมนี้อาจพลิกโฉมไปสู่ศักราชใหม่ของการผลิตอาหารในอนาคตเลยทีเดียว และเป็นอีกหนึ่งความมุ่งมั่นของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาของสิงค์โปร์ที่ต้องการส่งเสริมนวัตกรรมใหม่ ๆ ที่ตอบโจทย์ใน 3 เรื่องนี้ คือ

1) คุณภาพการผลิตคงทีสม่ำเสมอ
2) ไม่มีความเสี่ยงที่จะเกิดสารปนเปื้อน ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อผู้บริโภค
3) ตรงตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อาหารที่กฎหมายกำหนดไว้

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ตลาด “แล็บเมด” เนื้อไก่จะเติบใหญ่ไปไกลแค่ไหน สุดท้ายพวกเราทุกคนในฐานะผู้บริโภคจะเป็นผู้ตัดสิน และเป็นโจทย์ใหญ่ที่ท้าทายผู้ผลิตว่าจะสร้างการยอมรับจากผู้บริโภคได้มากน้อยแค่ไหน